1 września 2026 roku, w 87. rocznicę wybuchu II wojny światowej, na terenie byłego niemieckiego obozu koncentracyjnego KZ-Gedenkstätte Neuengamme odbyło się uroczyste nabożeństwo żałobne. Wydarzenie zgromadziło duchowieństwo, przedstawicieli polskiej dyplomacji, dyrekcję miejsca pamięci oraz rodaków, stając się przestrzenią głębokiej modlitwy, zadumy i refleksji historycznej.

Uroczystemu nabożeństwu przewodniczył ks. kanonik dr Jacek Bystron. Zgromadzeni modlili się w intencji wszystkich, którzy stracili życie podczas wojennej tragedii – poległych żołnierzy, bezbronnej ludności cywilnej, ofiar terroru i prześladowań, powstańców oraz więźniów obozów koncentracyjnych.

STACJE PAMIĘCI I PRZEMÓWIENIA GOŚCI

W trakcie nabożeństwa uczestnicy przechodzili do kolejnych stacji pamięci, przy których składali wiązanki kwiatów oraz zapalali znicze, oddając cześć zamordowanym i poległym. Uroczystość stała się także okazją do wygłoszenia ważnych apelów:

• Przy II stacji do zgromadzonych przemówiła Konsul Generalna RP w Hamburgu, pani Aleksandra Krystek-Biernacka, przypominając o znaczeniu pielęgnowania pamięci o polskich ofiarach II wojny światowej.
• Przy III stacji głos zabrał prof. dr Oliver von Wrochem, dyrektor KZ-Gedenkstätte Neuengamme, który w swoim wystąpieniu zwrócił uwagę na historyczną odpowiedzialność za budowanie przyszłości opartej na wzajemnym szacunku, dialogu i pokoju.

TRAGICZNA HISTORIA NEUENGAMME

Obóz Neuengamme był największym niemieckim obozem koncentracyjnym w północno-zachodnich Niemczech. Przez obóz główny oraz jego liczne podobozy przeszło około 106 tysięcy więźniów z wielu krajów Europy. Tysiące z nich poniosły śmierć w wyniku morderczej, niewolniczej pracy, głodu, chorób, okrucieństwa i egzekucji. Liczną grupę wśród osadzonych i zgładzonych stanowili Polacy.

Dzisiejsze miejsce pamięci pełni funkcję międzypokoleniowej przestrogi. Obecność przedstawicieli Polonii i polskiej dyplomacji stanowi wyraz moralnego obowiązku przypominania, że ludzka godność oraz pokój nie są dane raz na zawsze.

Uroczystość zakończono wspólną modlitwą o Boże miłosierdzie i wieczny pokój dla wszystkich ofiar wojny: „Wieczny odpoczynek racz im dać, Panie, a światłość wiekuista niechaj im świeci. Niech odpoczywają w pokoju wiecznym. Amen”.