Wypadek samochodowy pod Koronowem przerwał jego karierę aktorską. Był 10 lipca 1969 a on miał zaledwie 38 lat. Bogumił Kobiela jeden z najbardziej lubianych i cenionych polskich aktorów powojennego pokolenia. Uznawany jest za jednego z najwybitniejszych polskich aktorów tragikomicznych. Zagrał w kilkudziesięciu filmach i sztukach teatralnych.

Bogumił Kobiela urodził się 31 maja 1931 r. w Katowicach. Ukończył gimnazjum w Krzeszowicach, a następnie I Liceum Ogólnokształcące im. M. Kopernika w Katowicach. Po maturze zamierzał podjąć studia ekonomiczne, jednak ostatecznie zdecydował się na wstąpienie w 1949 r. do Krakowskiej Szkoły Teatralnej, w której studiował pod kierunkiem Lidii Zamków i Jerzego Kaliszewskiego, na jednym roku z Kaliną Jędrusik i Zbigniewem Cybulskim. W 1953 r. otrzymał dyplom z wyróżnieniem.

Wraz z Cybulskim, Jędrusik i całą grupą studentów w 1953 r., zaraz po ukończeniu studiów, Kobiela wyjechał do Teatru Wybrzeże w Gdańsku (1953-1955 i 1958-1960), gdzie założyli studencki teatr Bim-Bom (1955-1958), jako pierwsi w ożywionym ruchu studenckim tamtych lat. Bim-Bom stał się legendą i mitem pokolenia.

Od 1960 r. Kobiela występował na scenach warszawskich - w Teatrze Ateneum w Warszawie (1960-1963) i Teatrze Komedia (1966-1969) oraz w kabaretach Wagabunda i Dudek (1963-1966). W latach sześćdziesiątych cieszył się ogromną popularnością jako aktor komediowy. Zawdzięczał ją swoim występom w telewizji, gdzie grał szefa w znanym programie "Poznajmy się" Jerzego Gruzy i Jacka Fedorowicza, oraz filmom.

Na wielkim ekranie Kobiela debiutował w 1953 r. rolą Grzesia w "Trzech opowieściach" (1953) Konrada Nałęckiego. Pierwszą większą rolę, porucznika Dębskiego, otrzymał w zrealizowanym w 1957 r. przez Andrzeja Munka filmie "Eroica". Również Andrzej Wajda w swoim "Popiele i diamencie" (1958) powierzył mu dużą rolę, zagrał Drewnowskiego. Następnie powrócił na pewien czas do epizodów, by w 1960 r. stworzyć swoją życiową rolę - Piszczyka w "Zezowatym szczęściu" Andrzeja Munka.

Aktor wystąpił m.in. w tak znanych produkcjach jak: "Szkice węglem" (1956), "Awantura o Basię" (1959), "Historia żółtej ciżemki" (1961), "Rękopis znaleziony w Saragossie" (1964), "Małżeństwo z rozsądku" (1966), "Lalka" (1968), "Wojna domowa" (1965-66), "Klub profesora Tutki" (1966-68) oraz "Przygody pana Michała" (1969). W ciągu 17 lat swojej kariery Kobiela zagrał w 25 filmach.

10 lipca 1969 roku jadąc z żoną, Kobiela dostrzegł dwójkę autostopowiczów. Zatrzymał auto i zabrał ich w podróż, wkrótce potem wpadł w poślizg. Doszło do czołowego zdarzenia z autobusem. Pasażerom nic się nie stało a początkowo wydawało się, że to żona aktora jest w ciężkim stanie. Kobiela był przytomny. Chwilę później padł nieprzytomny na ziemię. Stwierdzono zapaść. W gdańskiej klinice przeszedł dwie operacje. Podczas drugiej doszło do zatrzymania akcji serca.

ZDJĘCIE: Bogumił Kobiela w filmie "Lalka", reżyseria Wojciech Jerzy Has, 1968.,
NA PODSTAWIE: Filmoteka Narodowa/www.fototeka.fn.org.pl - KADR Z FILMU - MATERIAŁY PRASOWE
ADAPTACJA CYFROWA © POLONIJNA AGENCJA INFORMACYJNA

Bogumił Kobiela w DZIALE HISTORIA-KULTURA PAI